Weihnachten in Seedorf: 1963

Het allereerste Seedorf Kerstfeest…

Kerst 1963 bij de 41 Pagncie. Derde van links is kok (naam onbekend), rechts van hem Appie Pols, daarnaast Chris Blom. Aad Motz zit middenvoor op de foto.

In december 1963 vierde de eerste lichting Seedorf militairen voor het eerst Kerstmis op de kazerne, die nauwelijks 3 maanden daarvoor in gebruik was genomen door de Nederlandse troepen. Velen hadden het geluk deze dagen thuis met hun familie door te brengen, maar ook de achterblijvers slaagden er in om van dit feest iets bijzonders te maken!

Onderstaand een verslag van de festiviteiten, opgetekend door een redacteur van De Legerkoerier en gepubliceerd in januari 1964. Een samenvatting…

Een witte, sfeervolle Kerstnacht in Seedorf

Voor de Nederlandse militaire gemeenschap in Kamp Seedorf is de viering van het Kerstfeest en de jaarwisseling niet onopgemerkt voorbijgegaan. Afgezien van de gezinnen van beroepsmilitairen die reeds in Zeven of Bremervörde wonen, was de helft per trein of eigen vervoer vóór Kerstmis naar het vaderland getogen en keerde na die tijd terug om de andere helft in staat te stellen de jaarwisseling in de familiekring door te brengen. Voor de achterblijvers was een uitgebreid programma ontworpen. Brigadegeneraal J.L. Hollertt (commandant Nederlandse troepen in Seedorf en Hohne) en zijn staf hebben al het mogelijke verricht voor hun mannen, waarbij vooral ook de Geestelijke Verzorging en de Welzijnszorg enorm veel werk hebben verzet. Daar bovendien de militairen zelf op alle denkbare manieren in hun legeringsgebouwen sfeer trachtten te scheppen en een sneeuwtapijt in de heldere sterrennacht het geheel vervolmaakte, werd het daar in Seedorf een ‘echte’ kerstnacht, waarvan wij hier in woord en beeld gaarne iets willen weergeven.

Versierde kamer van het gebouw van 50 Lichte Transport Cie.

Sneeuw knisperde onder de schoenen, sterren twinkelden in de vrieskou, licht straalde uit alle gebouwen in de late avond van de 24e december. Wij (de Legerkoerier) liepen op goed geluk door het prachtige kamp en stapten zo nu en dan een legeringsgebouw binnen, waar soms de meest verrassende initiatieven bleken te zijn ontplooid. Van buiten was reeds duidelijk te zien dat het Kerstfeest was, want uit talloze kerstbomen, sterren en andere versieringen straalde het licht ons tegemoet. Maar niet alleen op de slaapkamers heerste gezelligheid, ook in de kelders was volop kerstsfeer. In elk legeringsgebouw hadden de mannen van de verschillende compagnieën en eskadrons namelijk zogenaamde dagverblijven ingericht. Deze ‘kelderbars’, vaak met veel vakmanschap en kunstzin ingericht, waren ondergedompeld in de kerststemming door kerstbomen, takken, gedempte verlichting en allerlei andere versieringen. Ruw hout, board en zelfs kroonkurken, platen, foto’s en wat al niet meer vormden het materiaal, dat deze kelderruimten had omgetoverd tot uitermate gezellige kantines. De commissie die in de middag van de eerste Kerstdag een rondgang langs alle kamers maakte om de door de Welzijnszorg uitgeloofde prijzen toe te wijzen, moet ongetwijfeld voor een schier hopeloze taak hebben gestaan.

Wacht en zieken niet vergeten

In het wachtgebouw werd ook kerst gevierd…

Zowel bij de Noord- als bij de Zuidpoort stonden reusachtige kerstbomen in de sneeuw te pronken, en ook in het wachtgebouw Noord (de Zuidpoort was gesloten) was alles versierd. Wachtmeester Wim Peeters, korporaal Gietelink en huzaar Tonnaer (alle drie van 41 Zelfstandig Verkenningseskadron) zaten juist de deels nuttige, deels smakelijke kerstgaven van aalmoezenier en veldprediker te bewonderen, toen wij daar binnenstapten. En toen wij de volgende morgen een bezoek brachten aan soldaat Hartman (Ostcie 42 Infbat) in het hospitaal, had ook die zijn presentjes al in ontvangst kunnen nemen. Bovendien kwam op hetzelfde moment majoor Van Hall (Welzijnszorgofficier) binnen om hem andermaal te verrassen. Wij dachten zo dat Hartman, die door zijn bronchitis het verlof misliep, toch wel getroost moest zijn door zoveel hartelijkheid.

Kerkdiensten

Achter het stuur van de grote legerbus zat chauffeur Schulte, een AAT-er, die qua postuur bijzonder goed past in de eenheid waartoe hij behoort: het Peloton Zware Tankopleggers. Hij stond te wachten aan de Noordpoort, die nu niet meer zo rustig was als even tevoren. Overal steeg de duidelijk zichtbare adem van tientallen militairen omhoog (het vroor dan ook 14 graden). Zij waren op weg naar de Protestantse kerkdienst in het ‘Haus der Jugend’ te Zeven. Maar zij waren met zovelen, dat er ook nog door enkele combi’s gependeld moest worden om hen allen te vervoeren.

De dienst werd geleid door majoor-veldprediker Korenhoff en was mede bedoeld voor de in Zeven wonende beroepsmilitairen en hun gezinnen. Het zaaltje zat stampvol toen de dienst, waaraan ook het Huzarenkoor onder leiding van majoor Abbenes meewerkte, begon.

Een zangkoor tijdens de nachtmis in de filmzaal van Seedorf.

Inmiddels was Schulte met zijn bus al weer op weg naar Kamp Seedorf om de katholieke militairen en hun gezinnen in staat te stellen de plechtige Nachtmis in de als filmzaal ingerichte sportzaal bij te wonen, welke werd opgedragen door de hoofdlegeraalmoezenier kolonel Schoonebeek. Dienstplichtig soldaat Rosmalen leidde het zangkoor, en ook het Trompetterkorps der Cavalerie verleende medewerking, onder leiding van adjudant Reynhoudt. De acht trompetters vóór in de zaal droegen, onder leiding van onderwachtmeester De Brouwer, het hunne er toe bij deze door ruim 600 personen bezochte dienst te doen slagen. […]

Het zwarte schaap eet alles

Soldaat Vitali draagt tijdelijk zorg voor het zwarte schaap van de B. Cie. van 41 Gnbat.

De mascotte van de B. compagnie van 41 Genie Bataljon is een zwart schaap, dat niet onverzorgd achterbleef, toen zijn kunstvaders met kerstverlof naar Nederland gingen. Het werd in onderhoud gesteld bij soldaat Vitali van de A. compagnie, die hem liefdevol verzorgde en ons desgevraagd mededeelde, dat zijn pupil ongeveer een alleseter was. Terwijl hij in de sneeuw zijn lieveling stond te voeren, somde hij tot onze verbazing behalve hooi, groente, haver en brood ook andere artikelen op, die het schaap niet versmaadde: shag, vogelzaad en pennywafels. En het zou ons niet verwonderen dat inmiddels proefondervindelijk bewezen is dat er nog meer zaken zijn, waarvoor de viervoeter zijn zwarte neus niet ophaalt.

Bekijk het hier…

Voor het volledige artikel klik hier voor pagina 1 en hier voor pagina 2 (openen in apart venster).

Dit vind je misschien ook interessant:

Uit de collectie van kapitein b.d. Gerard Gaarthuis

naar top↑

retour-hoofdstuk

Advertenties