Poëzie verzameld

Literaire hoogstandjes voor liefhebbers

Seedorf40 is voortgekomen uit het compagniesblad ‘De Komma’. Daar werd in 1970 een begin gemaakt om ruimte vrij te maken voor jonge dichters, die hun kijk op de wereld en het militaire leven op een bijzondere manier omschrijven. De poëten zijn inmiddels van gevorderde leeftijd, maar het podium staat nog steeds tot hun beschikking!

Paul Broekman: Weihnachtsurlaub

Veel militairen hebben zich de Duitse taal eigen gemaakt tijdens hun verblijf op de legerplaats Seedorf. En da’s handig, want Paul heeft zijn kerstproza deze keer opgesteld in ‘deutsche Sprache’. In het verhaal vergezellen we onze manschappen die vanaf station Godenstedt koers zetten naar het thuisland voor een welverdiend kerstverlof. Wollen sie mitfahren? Bitte einsteigen!

Paul Broekman: Kerstfeest 1971

Voor het derde jaar op rij heeft Paul Broekman het gewaagd om een gedicht te schrijven dat niet alleen verwant is aan een Seedorfse kerst, maar ook gecomponeerd op basis van een bestaand liedje waarvan – in dit geval – John Lennon in 1971 de melodie aanleverde. Zet je schrap door een dosis decembersentiment waarin de behoefte aan samenzijn, bier en kerstgevoel in ruime mate aanwezig is.

Paul Broekman: Ik rij terug voor Kerstmis…

Velen kunnen het niet laten om af en toe nog eens terug te keren naar de plaats waar hun militaire roots liggen, want de mooiste herinneringen blijven immers voortleven. De hoofdpersoon uit bijgaand gedicht onderneemt deze trip ook, en vervult hiermee zijn wens om de sfeer van leger- en dennengroen met elkaar te verbinden. Op muziek van Chris Rea…

Paul Broekman: Kerstmis in Seedorf

In zijn vorige gedicht flirtte Paul al een beetje met muziekteksten, maar deze keer weet hij er zelfs de maat in te houden. Met als basis het prachtige ‘Zomer in Zeeland’ van Saskia en Serge is het verworden tot een kerstlied waarin alle sfeerrijke ingrediënten aanwezig zijn. Meezingen kan, en mág! Wie een poging wil wagen mag hier klikken…

Paul Broekman: Mutti Müller, “die kleine Kneipe”

Het moést er gewoon een keer van komen, een gedicht dat volledig is gewijd aan een vrouw die voor vele oud-Seedorfers nog steeds een begrip is: Mutti Müller. Geïnspireerd door de klassieker ‘het Kleine Café aan de Haven’ maakte Paul hierop een eigen, duitstalige variant. Meezingen blijkt lastig, want dichterlijke vrijheid overstemt de originele melodie. Zéker lezen dus!

Paul Broekman: Die militärische Route nach Standort Seedorf

Een prozaïsche trip door het verleden, waarbij als enige bagage een talenknobbel is vereist. Deze creatie van Paul Broekman bevat namelijk dichtregels in Duitse, Engelse en Nederlandse taal. Over strakke asfaltwegen voert de reis langs een stukje nostalgisch gedachtegoed over muziek, drank en infrastructuur met als eindbestemming… Seedorf! Je leest het hier

Paul Broekman: Een eerbetoon aan de dienstplicht

Vaak zie je als reactie op mediapublicaties over straatterreur: “Voer de dienstplicht maar weer in, dan leren ze het wel af!” Pure frustratie op de ogenschijnlijk lichte strafmaat in ons rechtssysteem. Maar met een eerbetoon aan de dienstplicht zou je vroeger voor gek worden verklaard. Echter… het zijn andere tijden, en meningen veranderen! Lees hier het gedicht.

Paul Broekman: Afscheid: het einde van de dienstplicht

Sinds 1997 kent Nederland geen dienstplicht meer. Om dit feit te markeren is er op initiatief van soldatenvakbonden AVNM en VVDM een bronzen sculptuur geplaatst op het Haagse Nassauplein. Maar onze huisdichter vraagt zich af of afschaffing van de verplichte legerdienst wel definitief is. Defensiepersoneel wordt schaars terwijl de wereldvrede nog ver weg is… Hier het gedicht.

Paul Broekman: Perikelen rond de militaire keuring

Het lijdt geen twijfel bij de oudere generatie, de militaire dienst vormt de overgangsrite van jongen naar man! Daar gaat wel een strenge keuring aan vooraf, en meteen rijst dan de vraag: wil ik eigenlijk wel in het leger?! Zijn er manieren om me aan deze ‘plicht’ te onttrekken? Er zijn trucjes te bedenken, maar of ze allemaal even succesvol waren… lees je hier

Paul Broekman: De eetzaal

Hier en daar wat kritisch over de militaire gaarkeuken, maar de lage prijs wordt als verzachtende omstandigheid opgevoerd. En zo lekker als thuis eet je tenslotte nergens. Dan was er nog dat relletje in de vreetschuur dat net op tijd werd bezworen door de man met een stuk blik op de borst. Ja, je maakt wat mee als je in dienst zit. Lees er alles over in het gedicht De eetzaal

Paul Broekman: De teloorgang en opstanding van de Griffioen

Paul raakt op dreef… er is geen houden meer aan! Door het vertrek van de Nederlandse militairen uit Seedorf verdwijnt ons ‘familiewapen’ de Griffioen uit beeld… om later weer geadopteerd te worden door de 411 Opvang- en Afvoer Compagnie uit Ermelo. Iets anders gestileerd, maar ‘ons’ logo is in goede handen vindt Paul, en schreef er het volgende gedicht over.

Paul Broekman: Een ode aan / Tschüs, ein Abschiedsgruss?

Ruim veertig jaar later blijkt dat Paul zijn voorliefde voor poëzie nog steeds heeft behouden. Bij toeval stuitte hij in het voorjaar van 2013 op Seedorf40… de webvariant van ‘De Komma’. Deze hernieuwde kennismaking resulteerde gelijk in twee gedichten, één ervan zelfs in het Duits. Een ode aan de legerplaats, gevolgd door een afscheidsgroet. Beide hier te lezen.

Paul Broekman: Misère

Altijd verloren gewaand, maar het gedicht is weer boven water! Een kritische blik op de wereld door Paul Broekman. Het behoort niet tot zijn meest recente werk, want hij schreef het reeds in 1971. Voor velen zal de inhoud nog steeds tot de verbeelding spreken… Is er veel veranderd in al die tijd…? Oordeel zelf, je kunt het gedicht hier lezen!

Paul Broekman: De vliegenvanger

Paul Broekman uitte zich ook graag in deze bijzondere stijl, en het was ‘De Komma’ die hem daarvoor in 1971 een platform bood. Een tweede gedicht was iets te controversieel naar het oordeel van de zittende redactie en werd destijds geweigerd. Jammer…
Maar “De vliegenvanger” is gelukkig bewaard gebleven en hier te lezen.

Joop Strabbing: Ze is lief…/Made in paradise

Joop schreef twee gedichten voor ‘De Komma’, die in november 1970 voor het eerst werden gepubliceerd. Enkele jaren later (1973) volgde een reprise voor de ‘Komma Kontakt Krant’ en sinds 2009 zijn ze opgenomen in het Seedorf40-bestand.
“Ze is lief… dat het gedrukt staat” en “Made in paradise” kun je hier lezen.

naar top↑

retour-menu

Advertenties