Verhalen en anekdotes uit de diensttijd
Herinneringen uit een ‘groen’ verleden
Verhalen en anekdotes die inmiddels alweer ruim veertig jaar geleden hun oorsprong vinden, worden opnieuw verteld en soms wat aangedikt. Het waarheidsgehalte hoef je echter niet in twijfel te trekken, want alles wat hier beschreven staat is min-of-meer echt gebeurd!
De opleiding: terugblikken
In ‘Onder de wapenen’ heb je kunnen lezen dat ik mijn tijd in het leger gelaten onderging. Net als menig andere jongeman tussen pubertijd en volwassenheid, zat ik niet te wachten op interruptie van mijn privébestaan. Bovendien was zo’n beetje de leeftijd bereikt waarop je wat mondiger werd, en meende zo af en toe eens met de vuist op tafel te kunnen slaan. Héb je eindelijk wat te zeggen in het leven, moet dat privilege weer wijken voor de krijgstucht. Verder lezen →
Barpraat
Het personeel van onze compagniesbar kan nooit worden verweten dat de hygiëne naar een tweede plan werd geschoven. Met een toewijding die aan smetvrees doet denken, werd de ruimte dagelijks goed schoongehouden. Dat moest ook wel! Enerzijds omdat er drank en etenswaar werd verstrekt, maar ook omdat we ons zoveel mogelijk probeerden te onttrekken aan diensten die buiten de bar plaatsvonden. Verder lezen →
Wij zwaaien af!
Voor velen is dit ongetwijfeld het hoogtepunt van hun diensttijd geweest, de datum van afzwaaien. De dag waar we allen verlangend naar uitkeken met het aftellen dat daaraan vooraf ging. Een meetlint waar dagelijks een centimeter van af werd geknipt of een zakkammetje waarvan met dezelfde regelmaat een tandje werd afgebroken.
Oud en nieuw op de legerplaats
Eind december is de tijd van overdenkingen, maar dat beperkt zich meestal tot de gebeurtenissen van het voorbije jaar. Ik ga een stapje verder, en laat mijn gedachten schijnen over de jaarwisseling van 1970, ruim veertig jaar geleden. Verder lezen →
Het uitgaansleven
Over een avondje uit tijdens mijn opleidingstijd in Vught kan ik kort zijn: “Platte Annie” in Cromvoirt. Het ligt voor de hand dat dit niet de officiële bedrijfsnaam van het café was; waarschijnlijk een verwijzing naar de fysieke kenmerken van de uitbaatster. Een ouderwetse dorpskroeg in het hart van Brabant. Vervolg →
Lenen…
Hoe kom je je diensttijd door zonder te lenen? Niet dus! Je offert zestien tot achttien maanden op om je land te dienen, maar de outfit waarin dit moet gebeuren krijg je in bruikleen. Het is wel royaal van de overheid dat je het hele zootje na je diensttijd nog een tijdje thuis in bewaring mag nemen. Vervolg →
“Short” story
Bij het bestuderen van het PSU Verstrekkingsformulier uit onze diensttijd viel het me op dat er van Rijkswege slechts 2 onderbroeken met korte, en 2 onderbroeken met lange pijp in legergroen beschikbaar werden gesteld. Je vraagt je dan af: waren wij écht van die viezerikken die dagenlang rondliepen met één setje ondergoed? Verder lezen →
Onder de wapenen
Vanwege een ernstige longziekte op zeer jeugdige leeftijd ben ik er altijd van uitgegaan dat het vervullen van de dienstplicht voor mij niet was weggelegd. Ik had er ook helemaal geen zin in.
Groot was dan ook mijn verbazing dat er tijdens de keuring op 25 november 1968 in Breda niets op mijn gezondheid viel aan te merken. Verder lezen →
Werken in de bar
In een reactie op de vraag “wat vond je van je diensttijd?” schreef Piet Hoogland in 1971: “Je had eigenlijk je eigen leventje in de bar en wat wilde je nog meer…”
Nu denkt hij er nog precies hetzelfde over. Het werken in de bar viel beslist niet tegen. Ik kan dat beamen, want ik was destijds een collega van Piet. De zware veldoefeningen en fysieke inspanningen zijn ons in ieder geval bespaard gebleven, hoewel er natuurlijk ook schaduwkanten aan het leven van een barbediende kleefden. Denk bijvoorbeeld aan de lange werkdagen, inclusief de weekends! Verder lezen →
Oefening ‘Kleine Oorlog’
In december 1970 vond er een grote internationale NAVO-oefening plaats waaraan ook onze compagnie heeft deelgenomen. De opzet was om uit handen van de “vijand” te blijven en in tegenstelling tot actieve oorlogvoering waren er afspraken gemaakt met de tegenstander. De groepen moesten zich ’s avonds en ’s nachts verplaatsen en overdag schuilhouden. De afstanden moesten te voet worden afgelegd, zo’n veertig kilometer per dag.
Kort na het verloop van deze oefening heb ik mijn persoonlijke ervaringen op papier gezet. Iedereen had zo zijn eigen beleving, dit is mijn verhaal… Verder lezen →
Klaas op herhaling
Ver voor de dag van opkomst was het al bekend dat we op herhaling moesten. We konden ons langzaam voorbereiden op wat daar allemaal gebeuren zou. Zaten we er nu op te wachten? Het bericht kwam binnen met de plaats van opkomst… Ossendrecht! Ze hadden het voor de meesten niet verder weg kunnen doen, Ossendrecht. Verder lezen →
